Rıza Can Aşık’ın kaleminden… Bugün 26 Mart 2026, bu tarihten tam 113 sene evvel Balkan Harbi’nin sonlarına doğru Edirne, Bulgar ve Sırp birliklerine teslim oldu. Edirne’de dünyaya gözlerini açmış bir Rumeli Türkü olarak ben de yörenin acılarını anılarını söyleyen türkülerle büyüdüm. Hep geldiğimiz yerlere bir özlemi anlatan o türküler yaşadığımız bu güzel şehri de anlatırdı […]
Rıza Can Aşık’ın kaleminden… Türkiye’de ilk önyargılar neyle başlar diye sorulsa sanırım “Memleket neresi?” sorusunu buna cevap olarak verebilirim. Kahvehanelerdeki falancalıya sormuşlar filancalıya sormuşlar fıkralarından, falanca yerden adam mı çıkmış bayağı genellemelerine kadar alıp götüreceğimiz bu önyargı örneklerini daha sonra ırk, dil, din ve en son fikir önyargıları izler. Fikirsel bir önyargıya erişebilmek için epey […]
Rıza Can Aşık’ın kaleminden… Bir koşardım ki o ezan sesine.. Yazın güneşin, evlerin sokağa açılan avlularındaki taşları ısıttığı günlerin göğü dolduran ezan sesleri kulaklarımıza meleklerin makamından gelmiş gibi hissettirirdi çocuk ruhumuzun temizliğiyle. Henüz kimseyi aldatmamış kimsenin bizi üzmediği zamanlardı. Çocuk gözümüzle her şey daha bir renkliydi. Gözlerimizi ne vakit açacağımıza güneş, eve ne vakit gireceğimize […]
Goya’nın Çocuklarını Yiyen Satürn tablosu; sağır kaldıktan sonra evinin duvarlarına çizdiği Kara Resimler olarak bilinen on dört resimden en meşhuru. Satürn doğan çocuklarının yerine geçmesinden korktuğu için onları doğumlarından hemen sonra yer. İktidarının hırsı ben olmazsam olmaz anlayışının bu tabloda en güzel yansıtılan hallerinden birisi. Hiçbir iktidar gibi onunki de sonsuza dek sürmez, nihayet karısının […]
Yenemezsin kaderi İnat etme hiç, eğilDikerken ak kefeniBil ki değişir fikirSarılırsın dünyayaDoğar yaşam hevesi Fakat yaşarken değil Verirken son nefesi -Behram Orak-
Rıza Can Aşık’ın kaleminden… Bugün Amerika ve İsrail ile fazla dalaşmaya gelmez sonra faturası ağır olur minvalinde düşünüp konuşan topluma çobanlık yapanları işitiyoruz. Yine aynı kişilerin tarihin şanlı sayfalarında ‘’nice az topluluklar Allahın izniyle kendilerinden güçlü olanlara karşı…’’ ayetine mazhar olan şerefli dedelerimizin nice zaferlerini vaazlarında çatallı dillerine dolayıp pirim yaptıklarını da işitiyoruz. Acaba bu […]
Hifa Berre’nin kaleminden… İyi akşamlar, çivisi çıkmış dünyanın “bir tane de zihnime batır” diye bağıracak kadar çılgın ve her batan çiviyi kumaşlar arasında saklayacak kadar vefakâr, romantize yaşam desteğine bağımlı yaşayan sevgili Okur Dostlarım! Vefadan bahsetmişken, geçtiğimiz ay ne kadar kitap kurdu olduğumun havasını yine oturmuş kendi kendime atarken fark ettim ki kültürüme ait diyebileceğim […]
Hifa Berre’nin Kaleminden… Kitap analizi yaptığımı sandığım şu yazılarımda fark ettiğim en önemli değer, aslında kitaplara yorum yapma yeteneğine sahip olan kişinin ben olmadığımdır. Sanırım okumuş olduğum kitabın beni analiz etmesine izin verdiğim bir alan açmayı, karmaşık zihnimin bir rahatlama biçimi olarak görüyorum… Sevgili kitapsever dostlarıma belirtmeliyim ki her okurun enler listesinde yer alan bir […]
Uçsuz bucaksız mavi Adını bile unutmuşum kalbimdeki çatlağın Kan sızıyor hücrelerine, düpedüz ölüm bu Ama uçsuz bucaksız mavi Gözlerimdedir hüzün, yüreğimdir alaz. Çatık kaşım, hep kızgın Ellerim, titreyen yokluğuna sarılınca Yüreğimi sundum bozkırına Utkuçı gelip getirir otağına 7 kat derinde sancım 7 kat göğe yükseldi ahım Ruhumu elden ele çalan kim Hissetmek Bilmekten daha evladır […]
Dik durmaya çalıştıkça göze batar kamburu Gizlemeye çalıştıkça belirir hep mağrurluğu İçimden kusmaya çalıştığım evvel zamanın hikayesi Orada kahraman, burada kendisinin eceli İnsan ne okursa okusun, izler kendinden birini Kendi içinden birini, kendi mezarından bir ahaliyi O yabancıdır ki, tanır onun nefs üflenmemiş halini Ama ahiri hep muammadır, toplansa da tüm varlığın mecmuası Dert odur […]
sineimillet
