Yenemezsin kaderi İnat etme hiç, eğilDikerken ak kefeniBil ki değişir fikirSarılırsın dünyayaDoğar yaşam hevesi Fakat yaşarken değil Verirken son nefesi -Behram Orak-
Dik durmaya çalıştıkça göze batar kamburu Gizlemeye çalıştıkça belirir hep mağrurluğu İçimden kusmaya çalıştığım evvel zamanın hikayesi Orada kahraman, burada
Rahat nefes aldığım ilk an varlığını hissettirir kabusum Kan ter içinde yataklardan kalkışım Ellerimdeki soğukluk sanki pıhtılaştıracak damarımda akanı Daima
Umut Tolga Bulut’un kaleminden… çok uzak bir iklimindeyken hayatınsusuzken güneşin alnındabir sağanak patlasa derdimbir zambak soluklansa göğsümdeomzuma bir öpücük kondursabir