nağmeler ardı sıra elinde aynı mızrap
birazcık değsin diye sorguluyor her zaman
aynı soru güftede, şarkıda farklı cevap
iki yay gibi doğru, eğrilmiş gibi yaman.
sokaklar var caddeler, yerde gökte numara
gayrı köşe tutulmuş kimse bizi tanımaz
kitaplarda tuz yazar, açık seçik bir yara
ölü gibi yaşayan bil ki asla farımaz.
ben seni izliyorum, oldum olmaz olası
meyli yanlış verdiğin gülüşünden bellidir
bilindikçe eksilen gözden gönle dolası
sözlüklere sığmayan, cildi gibi sellidir
saçı bukle yiğidin attığı keskin bakış
kayıp bir mezar gibi gömüldü en eskiler
bir tını var aklımda dillere dolanmamış
dili dışarda çocuk ve tam önünde kiler.
-Umut Tolga Bulut-
*
*
Her hakkı mahfuzdur. Bu sebeple yazı ve şiirlerin bu sayfadan başka bir yerde yayınlanması yasaktır. Ancak; kaynak, yazar ve şair ismi belirtilerek ya da site bağlantısı eklenerek paylaşılabilir. Aksi paylaşımlar 5846 sayılı kanuna tabidir.
