Rıza Can Aşık’ın kaleminden...
Günümüzün dünyasında insanın olunan bir şey olduğunu kabul edenler zümresi; düşünen, gelişen, güzele erişen, güzeli seven, güzelleştirme gayretinde olan bir tavırda bulunacakları için hassasiyet sahibi olacaklar, alelade bir şekilde ortama uyum sağlamakta da zorlanacaklardır.
Güzel olanı sevmesi bunun yanında sorumluluk sahibi olması onu her konuda olduğu gibi siyasete, toplumsal meselelere karşıda bir tavır almasını gerektirecektir. Ancak beşer mertebesini aşmış insanın siyasete tavrı ve yakınlığı da alelade olmayacaktır elbet. Beşer olmaktan arınmış insan, siyasete soğuk bir yakınlık sıcak bir uzaklık hissedecektir. Yani iktidarın cazip olan tarafına -kötüye kullanımı- meyletmeyecek, kendi zararına da olsa milletin menfaatini ilk sıraya koyacak, doğru söylemekten geri durmayacaktır.
Beşerin siyasetçileri için en üstün değer bir makamı işgalden ibaret olabilir. Ancak bu makam bizim için ne ifade eder? Hiç… Koca bir hiç.
İnsanın siyaseti değer ve şahsiyet odaklıdır. Değerin ve sözün iktidarını esas kılmadıkça bedenlerimize mezar tahttan daha çok huzur verir. Çünkü insan dönüp geriye bakandır. Başını yastığa koyduğunda muhasebe yapandır.
Beşer günün adamı olmayı, insan yarının adamı olmayı tercih eder. Siyasete köşe başındaki tefeci gibi bakmaz. İnsanlığını, insanlığın binlerce yıllık geçmişinden başlatır binlerce yıl sonrasına maddi olarak kemiklerinden başka bir şey bırakamayacağını bilir, bunun yanında geleceğe güzel, hayırlı bir geleneği, bir eseri bırakabileceğinin farkındadır. Dünyada zenginleşmenin; çalmakla, sömürmekle, gasp etmekle olmayacağını; iktisaden milletçe hep beraber anlayışıyla kalkınılacağını bilir. Kendi menfaatini başkasının mahfında aramaz, kazandığında başkalarını da düşünür. Yediği bir dilim ekmeğin, önüne hangi yollardan dolaşıp hangi ellerden çıkıp geldiğini bilir. Biz bilinciyle yürüyen insan, yolda adımını atarken dahi insanlığını zihninden çıkarmaz. Yeryüzünde böbürlenerek yürümez! Çünkü boyunun dağlara eremeyeceğini de yeri yaramayacağını da bilir.
Hayali devlet-i bi-i’tibara bakmadın gittik
Bize beşdir bu kim dillerde bir efsanemiz kaldı
-Rıza Can Aşık-
