Rıza Can Aşık’ın kaleminden… Ölümle ilk tanışmamız ölüme dair ilk tecrübemiz başkasının ölümüdür. ‘’Başka ölümler çeker bizi ve bazen başkaları çeker ölümü bizim için’’ Başkasının ölümüne şahitlik etmek aynı zamanda yaşadığımızın ifadesidir. Sonra kendi ölümünü düşünür insan. Nerde, nasıl, kaç yaşında… Ve ölümün kendisini düşünür insan. Olmak ve ölmek. Olmuşla ölmüşe çare yok der eskiler. […]
Rıza Can Aşık’ın kaleminden… Yok artık pek konuşmuyoruzBenim sözlerim eksildiOnunki de eksildiZaten kelimeler sonludurÖyle değil mi Donuk donuk bakışıyoruzBen ölüme iyice yakınO yaşamaktan uzakÖyle bir gök içinde durmuş gibiyiz Anlamaya başlayıp zevkine varmanın yıllarımı aldığı, hala her okuduğumda bende derinleşen yeni anlamlar ve imgeler yaratan Edip Cansever’in öykü tarzını şiire uyarladığı, şiirinin zirvesi gördüğüm muazzam eseri; […]
Rıza Can Aşık’ın kaleminden… Günümüzün dünyasında insanın olunan bir şey olduğunu kabul edenler zümresi; düşünen, gelişen, güzele erişen, güzeli seven, güzelleştirme gayretinde olan bir tavırda bulunacakları için hassasiyet sahibi olacaklar, alelade bir şekilde ortama uyum sağlamakta da zorlanacaklardır. Güzel olanı sevmesi bunun yanında sorumluluk sahibi olması onu her konuda olduğu gibi siyasete, toplumsal meselelere karşıda […]
Rıza Can Aşık’ın kaleminden… Dünyaya alışan şiir yazamaz cümlesine dünyaya alışan şiir okuyamaz cümlesini de ilave ediyorum. Şiir insanı insan yapar. ‘’Sevgisizliğin dayatıldığı coğrafyalarda aşk şiiri yazmak bile başlı başına baş kaldırmadır.’’ Cahit Zarifoğlu Her şeyden önce şiir, dünyanın dünya hayatının bizi teşvik ettiği alışkanlıklardan alıkoyar. Dünyaya alışan şiir yazamaz cümlesine dünyaya alışan şiir okuyamaz […]
sineimillet
