kimler uyuyor gamzendeki selvilikte?
avcundaki bağ çocuklarda mı?
kadehler, bilindikçe eksilen tanı
betinde güz ağrısından çalı çırpı
yaza kavuşan mimozalardan olmalı
çocukların döküldüğü toprak
aleme karılınca hasretinden
kanmak istiyorum varlığına
bir nimet kenara koyulunca
daha da sokulur göğe saksağan
dizlerinde uyumak onun gibi
daha bir umutlanmak saçlarından
ey çuluna ufku geren uzaklık
tahammül sınırları var alemin
kuşlar kadar hoyrat karıncalar kadar mahpus
bendeyse tedbirden başka sınır yok
denemedeyim bıkkın kanatlarını nahoş sevgilerin
boşluktan kanmak hevesiyle salındıkça
yazgıya vakıf bebeklerin
dudaklarına değen kalem ve sözlerin gerekli olduğu gün
hatırlarım kimindi gülüşünden
bir cevaba yeten zaman
kâhkülün bir yarayı dağladıkça
şaraba kuruşu yetmeyen adamlar
kolonya zehrine sığdırıyorlar sevinci
aksayan nefeslerine ne olmuş
teşne iken günbatımına baykuş
-Umut Tolga Bulut-
*
Her hakkı mahfuzdur. Bu sebeple yazı ve şiirlerin bu sayfadan başka bir yerde yayınlanması yasaktır. Ancak; kaynak, yazar ve şair ismi belirtilerek ya da site bağlantısı eklenerek paylaşılabilir. Aksi paylaşımlar 5846 sayılı kanuna tabidir.
