Ali Oruç’un kaleminden… sen yoksan tadı tuzu yoktur en lezzetli yemeğinsen yoksan ne anlamı var ki kavganın ve emeğinsen yoksan nefes almak amaçsız bir deneyimsen bende vardın, ben sende var oluyorum. sen yoksan çiçeklerin üstü kaplar kırağısen yoksan bedenim, tanrının bir çırağısen yoksan niye beklerim hayat denen durağı?sen bende vardın, ben sende var oluyorum. sen […]
Ali Oruç’un kaleminden… anlayın beni sokağıma bakan pencerelerimüstünüze yapışan kirlerdi eskimişliğimbuğulandıkça içim, tanrıya döndüm yüzümügözlerim kıskansa da o kıskanmazdı maharetlerimiinsan denen varlığın en kibirli aksanıydı bedenimhayta şairlerle kıyaslamakla geçti ömrüm kendimihâlbuki elle tutulur tek bir şiirim yokbir kere elim kalemi tutagörsün, o an kaçar ilhamımperilerim gidince yazmaya başlarım şiirlerimitıpkı gidenin arkasından boşa ağlamak gibi…bilmedim çeperlerimden […]
Ali Oruç’un kaleminden… Milletini sev ki çocuk, milliyetin yaşasınTürk’sün sen unutma, ne değnek ne maşasınBazen Cemal, bazen Talat, bazen Enver Paşa’sınNefes aldığın müddetçe Milliyetçi ol çocuk. Türklüğün yanına İslam’ı da koy gelAlma mazlumun malını, yüreğinle doy gelTürkeş gibi dik dur, mertlik meydanında boy verNefes aldığın müddetçe Ülkücü ol çocuk. Dilin ne söylerse bedeninle orda durGarbın […]
sineimillet
