Uçsuz bucaksız mavi
Adını bile unutmuşum kalbimdeki çatlağın
Kan sızıyor hücrelerine, düpedüz ölüm bu
Ama uçsuz bucaksız mavi
Gözlerimdedir hüzün, yüreğimdir alaz.
Çatık kaşım, hep kızgın
Ellerim, titreyen yokluğuna sarılınca
Yüreğimi sundum bozkırına
Utkuçı gelip getirir otağına
7 kat derinde sancım
7 kat göğe yükseldi ahım
Ruhumu elden ele çalan kim
Hissetmek
Bilmekten daha evladır
Edindiğinden çok içine doğan aslolandır
Önce hissin içimde doğdu
Sonra bildi gözlerim teninin rengini
Tenim sonradan tattı sıcaklığını
Sonradandı, saçlarının ellerimde dalgalanışı
Ama yabancı değildi
Hep ilk defa gibi
-Hatice Aydın-
*
*
Her hakkı mahfuzdur. Bu sebeple yazı ve şiirlerin bu sayfadan başka bir yerde yayınlanması yasaktır. Ancak; kaynak, yazar ve şair ismi belirtilerek ya da site bağlantısı eklenerek paylaşılabilir. Aksi paylaşımlar 5846 sayılı kanuna tabidir.