Uçsuz bucaksız mavi Adını bile unutmuşum kalbimdeki çatlağın Kan sızıyor hücrelerine, düpedüz ölüm bu Ama uçsuz bucaksız mavi Gözlerimdedir hüzün, yüreğimdir alaz. Çatık kaşım, hep kızgın Ellerim, titreyen yokluğuna sarılınca Yüreğimi sundum bozkırına Utkuçı gelip getirir otağına 7 kat derinde sancım 7 kat göğe yükseldi ahım Ruhumu elden ele çalan kim Hissetmek Bilmekten daha evladır […]
Dik durmaya çalıştıkça göze batar kamburu Gizlemeye çalıştıkça belirir hep mağrurluğu İçimden kusmaya çalıştığım evvel zamanın hikayesi Orada kahraman, burada kendisinin eceli İnsan ne okursa okusun, izler kendinden birini Kendi içinden birini, kendi mezarından bir ahaliyi O yabancıdır ki, tanır onun nefs üflenmemiş halini Ama ahiri hep muammadır, toplansa da tüm varlığın mecmuası Dert odur […]
Rahat nefes aldığım ilk an varlığını hissettirir kabusum Kan ter içinde yataklardan kalkışım Ellerimdeki soğukluk sanki pıhtılaştıracak damarımda akanı Daima diken üstünde yürüyecek olduğunu bilmek Yıllarca sürecek yorgunluğun doktrinine attığım imza Beni sürükleyemez oradan oraya Bazı şehirlerde bıraktığım yaşlarım var Bıraktığım yaşta kalacak her zaman anılarım Kabullenmek acısını dindirmiyor bir şeylerin Anlamak, demek değildir elindekiyle […]
sineimillet
