Hifa Berre Toprak’ın kaleminden… Bir sonbahar ikindisi, Güneş batmaya beş kalaydı umudumu ciğerlerimden taşıra taşıra soluyarak çıktığımda dar yokuşlarından İstanbul’un…Yine aynı umutla döneceğimi sandığım bir gençlik öğleninde,Bileklerimden damlayan kanlarla arkamda izler bırakarak indiğim yine aynı o dar sokaklarda,Silüeti ayaklarıma seriliyorken İstanbul’un,Ve bir kemankeşin yay tutan bembeyaz parmaklarına, nemli gözlerle dalga dalga ruhuma işleyen siyah bir […]
Hifa Berre’nin kaleminden… Bir yağmur farz edersek hislerimizdeki samimiyeti,Kurak bir toprağa doğmuş suya hasret çocuklarız her birimiz.Bir eli tutmanın bin bir zincire vurulmak sanıldığı bu çağda,Heyecanın prangalarında ruhu ezilen toy kalplerdir göğsümüzde gururla taşıdığımız…Yetinmeye küs bir milletin,Vatandaşı olmuşuz huzuru arayan dilenciler şehrinin.Yokluğun ve suskunluğun kirletildiği bir dünyada,Boyanmış alınların yazısından kaçtığı birer iskelet gibi bedenlerimiz.Huzuru arayan […]
Furkan Alp’in kaleminden… Geberiverdi sevimli tavşan sekerkenUyanıverdi İtalyan aşçıyı seyrederken Kendisini dürbünlü tüfekle vuran oyduŞimdi onun mutfağında onu seyrediyordu Bahçesindeki sebzelerini yerken gafil avlandıYeyip hemen kaçacaktı fakat aşçı hızlı davrandı Uyuyup uyandı sanki bir tezgahın üstündeCız bız ve cos fos sesleri buharların fevkinde Kül rengi kara gözlü sevimli tavşan hayretliKel kafalı uzunca boylu Napolili aşçı […]
Şafaklar tutuştu, gökyüzü yandıAfitap karardı avare kaldımZihnim serapları hakikat sandıDiz çöktüm önünde amade kaldım. İlkin milim milim çekildi denizToprak kurakladı vermedi filizO yarin yanında cılız mı cılızKül oldum biçare, divane kaldım. Eskiden avcumda ezerdim taşıHarlasa yakmazdı Nemrud ataşıBu aşkın uğruna sererken başıSaraylar içinde virane kaldım. Savrulup koşarken aşkın ilineŞaşırdım yolumu düştüm çölüneHasmımın, dostumun düştüm dilineYine […]
sineimillet
