Hifa Berre’nin kaleminden… İyi akşamlar, çivisi çıkmış dünyanın “bir tane de zihnime batır” diye bağıracak kadar çılgın ve her batan çiviyi kumaşlar arasında saklayacak kadar vefakâr, romantize yaşam desteğine bağımlı yaşayan sevgili Okur Dostlarım! Vefadan bahsetmişken, geçtiğimiz ay ne kadar kitap kurdu olduğumun havasını yine oturmuş kendi kendime atarken fark ettim ki kültürüme ait diyebileceğim […]
Rıza Can Aşık’ın kaleminden… Yok artık pek konuşmuyoruzBenim sözlerim eksildiOnunki de eksildiZaten kelimeler sonludurÖyle değil mi Donuk donuk bakışıyoruzBen ölüme iyice yakınO yaşamaktan uzakÖyle bir gök içinde durmuş gibiyiz Anlamaya başlayıp zevkine varmanın yıllarımı aldığı, hala her okuduğumda bende derinleşen yeni anlamlar ve imgeler yaratan Edip Cansever’in öykü tarzını şiire uyarladığı, şiirinin zirvesi gördüğüm muazzam eseri; […]
Rıza Can Aşık’ın kaleminden… Dünyaya alışan şiir yazamaz cümlesine dünyaya alışan şiir okuyamaz cümlesini de ilave ediyorum. Şiir insanı insan yapar. ‘’Sevgisizliğin dayatıldığı coğrafyalarda aşk şiiri yazmak bile başlı başına baş kaldırmadır.’’ Cahit Zarifoğlu Her şeyden önce şiir, dünyanın dünya hayatının bizi teşvik ettiği alışkanlıklardan alıkoyar. Dünyaya alışan şiir yazamaz cümlesine dünyaya alışan şiir okuyamaz […]
tanzimat sonrası…..
Birazdan tahlilini yapacak olduğum Peyami Safa’nın “Fatih Harbiye” isimli eseri, zaten bir tahlilin romanıdır. Cumhuriyetin ilk yıllarında İstanbul’da geçen bir hikâyedir.
sineimillet
