Beyza Kaya’nın kaleminden…
Bahar gelince gevşiyorum,
engin yeşil kırların karnında
eğliyorum hülyamı.
Isırganlar arasından sızan ışık,
bir prizmaya çarpıp saçılınca,
kulakta açan kirazlar
ve leylaklarla öpüşünce Bahar…
Salınan otlar arasından
süzülen zamansızlık
yayılıyor boşluğun yankısında
Bahar geldi.
Kumda bedenim
mecalsiz kalıp çivilendi.
Uç, uçabildiğin kadar bayırlardan;
gökyüzüne dal,
seni sevdiğimi hatırla!
Zamanı dondurup
anılara konmak…
budur işte yaşamak.
Toprağın dirilişini kutlayan ellerim
göğsüme dokunup
Şifa saçıyor bana.
Akışın sarhoşluğundan
uzayan bir ırmak oluyor pas tutan içim.
Bahar, gürül gürül giriyor engin yeşillikler arasından;
geçmişin kurak düşünü
suluyor umudun teri…
Açacak dalımızda badem çiçekleri,
konacak boynumuza irkilen Bahar,
Doğacak güneşin eşsiz eli.
Yıkanır çamura bulanan postallarımız,
yürürüz yıkılan surların arasından.
Bahar geldi.
-Beyza Kaya-
*
*
Her hakkı mahfuzdur. Bu sebeple yazı ve şiirlerin bu sayfadan başka bir yerde yayınlanması yasaktır. Ancak; kaynak, yazar ve şair ismi belirtilerek ya da site bağlantısı eklenerek paylaşılabilir. Aksi paylaşımlar 5846 sayılı kanuna tabidir.
